ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ  ΛΕΝΤΑΚΗ

Γ νώρισα τον Ανδρέα Λεντάκη στα 1963, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, όταν η ΕΔΑ τον πρότεινε για τη θέση του μέλους της πενταμελούς ηγετικής ομάδας της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Από τότε και έως το 1967 ήμασταν αχώριστοι και μπορώ να πω ότι με κανέναν άλλον δεν ταίριαζαν τόσο πολύ οι ιδέες μας, τόσο για την τρέχουσα πολιτική όσο και για το όραμα της μελλοντικής Ελλάδας.

Μετά τη Χούντα υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Πατριωτικού Αντιστασιακού Μετώπου, με αποτέλεσμα να βρεθούμε σε γειτονικά κελλιά στο τέταρτο πάτωμα της Γενικής Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας κάτω από την φοβερή ταράτσα, όπου τον βασάνισαν. Από κείνη την περίοδο προέκυψε και το τακ-τακ  του τραγουδιού «Το σφαγείο», που μαζί με άλλα τρία δημιούργησαν τον κύκλο τραγουδιών «Τα τραγούδια του Ανδρέα», ένα ελάχιστο δείγμα της αγάπης και του θαυμασμού μου στο πρόσωπό του. Μετά από λίγο καιρό, τα 1969-70 βρεθήκαμε δεσμώτες στο στρατόπεδο Ωρωπού.

Στην Μεταπολίτευση, στα 1976, ιδρύσαμε μαζί το Κίνημα Πολιτισμού και Ειρήνης και αργότερα συμμετείχαμε στην ίδρυση της Νέας ΕΔΑ μαζί με τον Ηλία Ηλιού και τον Μανώλη Γλέζο. Μετά και μέσα στην δίνη των γεγονότων οι δρόμοι μας χώρισαν, πράγμα που το θεωρούσα και το θεωρώ ως ένα από τα πιο βαρειά πλήγματα στη ζωή μου. Η βασική Ιδέα που μας ένωνε ήταν οι απόψεις μας για τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τον ρόλο του Μαζικού Κινήματος, που το θεωρούσαμε ως τον μοναδικό μοχλό στα χέρια του Λαού για να κατορθώσει να διαφεντεύει τη Μοίρα του και να γράψει Ιστορία. Ομολογώ ότι έναν τέτοιο σύντροφο με τέτοιες ταυτόσημες ιδέες δεν ξαναβρήκα ως τώρα και καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που διάλεξε ο Χάρος να μας τον πάρει στον ανθό της ηλικίας του…

Ειδικά σήμερα η έλλειψή του για μένα είναι δραματική. Γιατί ομολογώ ότι μαζί θα ήμασταν σε θέση να προτείνουμε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα για την έξοδό μας από την κρίση. Κάποτε, στα 1969, και όταν η νεολαία της ΕΔΑ είχε δεν είχε 2.000 μέλη, εμείς οι δυο βασικά (και στη συνέχεια μαζί με άλλους 5-6 συντρόφους) επεξεργαστήκαμε και θέσαμε σε εφαρμογή μια σειρά πολιτικές πρωτοβουλίες, που μέσα σε έξι μήνες ανέβασαν τη δύναμή μας σε 70.000 τακτικά μέλη και την επιρροή μας σε 300.000 νέους και νέες, όπως εξ άλλου το επιβεβαίωσαν και οι δύο γιγαντιαίες Μαραθώνιες πορείες στα 1964 και 1965 με ραχοκοκκαλιά τους Λαμπράκηδες.

Τελειώνοντας θα παραθέσω τους στίχους από τα δυο όχι τόσο γνωστά τραγούδια του κύκλου «Τα τραγούδια του Ανδρέα», που εκφράζουν πιστά την κοινή μας διαχρονική και προφητική θα ΄λεγα σκέψη. Αποτελούν και τα δυο πολιτικές πλατφόρμες, που αν τυχόν γίνονταν πράξεις, όχι μόνο δεν θα φτάναμε στο σημερινό κατάντημα που είναι το τέρμα μιας συνεχούς κατηφορικής πορείας αλλά αντίθετα η ζωή μας θα «τραβούσε την ανηφόρα», που θα μας έφτανε σε μιαν άλλη Ελλάδα αντάξια των παραδόσεων, των ονείρων και των αγώνων του μάρτυρα Λαού μας.

The post Ομιλία Μίκη Θεοδωράκη για Τον Αντρέα Λεντάκη appeared first on ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ - ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

Σε χρόνο ρεκόρ, λέει ο απολογισμός του Δήμου Υμηττού του έτους 1986, με τις ενέργειες του δημάρχου του Ανδρέα Λεντάκη κατασκευάστηκε το Θέατρο Βράχων για 3000 θέσεις στα νταμάρια Υμηττού και η δαπάνη του ξεπέρασε τα 15.000.000 δρχ. από τα οποία τα 5.000.000 ήταν προσφορά εργασίας του Δήμου Υμηττού. Είχε προηγηθεί η έγκριση της μελέτης του έργου, που υπέβαλλε ο δήμαρχος Υμηττού  Α. Λεντάκης στην τότε υπουργό πολιτισμού, αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη και εγκάρδια  φίλη του.

Για την ιστορία επίσης να πούμε, ότι ο Αντρέας Λεντάκης που υπήρξε πρωτοπόρος σε πλείστους θεσμούς στο χώρο της Τ.Α ( βλ. ΚΑΠΗ, Ε.Α.Π. κ.α.) και που στη συνέχεια έγιναν πανελλήνιοι, ήταν πάντα τολμηρός και τον χώρο στα νταμάρια, που διαμόρφωσε σε θέατρο Βράχων, τον διεκδίκησε δυναμικά, αποφασιστικά και τον κατέκτησε με αγώνα, κάνοντας ο ίδιος προσωπικά κατάληψη. Αποτέλεσμα να τον συλλάβουν, να δικαστεί αυτόφωρο και να καταδικαστεί με ποινή, που όμως σε 2ο βαθμό, στο Εφετείο αθωώθηκε.

Αν και δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι επιμέρους υποδομές, αλλά προς χάριν των αδιάψευστων στοιχείων, ο δήμαρχος υποχρέωσε τη ΔΕΗ να κατασκευάσει ειδικό υποσταθμό για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, κατασκεύασε χώρους υγιεινής, αναψυκτήριο, διαμόρφωσε το χώρο προσπέλασης και τους χώρους παρκινγκ και ανακατασκεύασε το χώρο γηπέδου ποδοσφαίρου.

Ήδη λοιπόν τον Αύγουστο του 1986, με την ολοκλήρωση των εργασιών κατασκευής του Θεάτρου Βράχων δόθηκαν σημαντικές παραστάσεις από το Δήμο Υμηττού με το 1ο Φεστιβάλ «Λόγου και Τέχνης»  και το Θέατρο έγινε γνωστό σε ολόκληρη την Αθήνα. Η πλέον υποβαθμισμένη περιοχή των δήμων Υμηττού-Βύρωνα  αναβαθμίστηκε χάρη στην έμπνευση και τη μαχητικότητα  του Α. Λεντάκη, και φυσικά βοήθησε καθοριστικά η καλή σχέση και συνεργασία που είχε αναπτύξει με τον τότε δήμαρχο Βύρωνα Δημήτρη Νικολαίδη.

The post Η αληθινή Ιστορία του Θεάτρου Βράχων “Μελίνα Μερκούρη” και του Φεστιβάλ appeared first on ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ - ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

Ανδρέας Λεντάκης, 1994

The post Μήνυμα Ανδρέα Λεντάκη appeared first on ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ - ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

T ότε που η Δημοκρατία, μέσα σε ένα ομιχλώδες μεταπολεμικό τοπίο μετρούσε τους ανθρώπους της και η πλειοψηφία του πνευματικού κόσμου σιωπούσε, φωνές σαν του Ανδρέα Λεντάκη έδειχναν πως δεν είχαν στερέψει ακόμα οι αντιστάσεις και πως ο αγώνας για τα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ανθρωπιάς υπερτερούσε σε βαθμό που εκμηδένιζε την αξία αυτής της ίδιας ζωής.

Μεταπολίτευση και ελπίδες αναγέννησης για την πολύπαθη χώρα. Ακούστηκε πως “Τα καλύτερα παιδιά κουράστηκαν και μείνανε στο σπίτι”. Ο Ανδρέας Λεντάκης όμως ήταν παρών. Με νέες μάχες για την αυτοδιοίκηση, με συγγραφή κειμένων και μελετών, με δυναμική παρουσία στην επιστημονική κοινότητα, με έντονη κοινοβουλευτική δράση. Δίπλα στους προβληματισμούς της κοινωνίας, δίπλα στη νεολαία της αναζήτησης, δίπλα στον άνθρωπο. Μέσα στη ζωή. Με ένα έργο πολυσχιδές, που και σε πνευματικότητα και σε αγωνιστικότητα μένει παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές.

Αυτό το έργο θέλουμε να διαφυλάξουμε, να ταξινομήσουμε, να κάνουμε ευρύτερα γνωστό και αυτόν τον αγώνα να συνεχίσουμε. Το Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης που φέρει το όνομά του, θεωρεί χρέος του να υπηρετήσει αυτόν το σκοπό και ευελπιστεί να προσφέρει στο ακέραιο την πολιτική, πνευματική και διαχρονική συνεισφορά του Ανδρέα στην κοινωνία...

Φωτεινή (Έφη) Α. Λεντάκη

The post Μήνυμα Φωτεινής Λεντάκη appeared first on ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ - ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.